Sidney Opera Evi

Vikipedi, özgür ansiklopedi

Sidney Opera Evi
Harita
Genel bilgiler
TürOpera Binası
ŞehirSidney
Koordinatlar33°51′25″G 151°12′54″D / 33.85694°G 151.21500°D / -33.85694; 151.21500
Açılış1973
Tasarım ve inşaat
Mimar(lar)Jørn Utzon
Diğer bilgiler
Oturma kapasitesi5532 koltuk
Resmî site
www.sydneyoperahouse.com
Ön planda Sydney Opera Binası, arkada Sydney Liman Köprüsü ve solda Botanik Bahçeleri
Konum Avustralya
KriterKültürel: i
Referans166[1]
Tescil2007 (31. oturum)
BölgeAsya-Pasifik

Sidney Opera Evi (Sydney Opera House), Sidney'in sembolü ve 20. yüzyılın en ünlü yapılarından biri.[2] Danimarkalı ünlü mimar Jørn Utzon bu eseriyle 2003 Pritzker Mimarlık Ödülünü kazanmıştır.[3] UNESCO tarafından 2007 yılında Dünya Mirasları Listesine eklenmiştir.

Bina 183 metre uzunlukta ve 118 metre genişlikte olup 1,8 hektarlık bir alanı kaplar. Benzersiz çatısı 67 metreye kadar yükselir ve İsveç'ten getirilmiş 1.056.000 adet beyaz seramik fayansla bezenmiştir. 588 adet beton ayak, yerin 25 m kadar derinine inerek yaklaşık 160.000 ton ağırlığındaki yapıyı taşırlar.

Sidney Opera Evi'nin içinden bir görüntü

İç düzenleme

[değiştir | kaynağı değiştir]

Opera binası 5 tiyatro salonunu içerir. Bunlar, 2679 koltuklu Concert Hall (Konser salonu), 1547 koltuklu Opera Theatre (Opera tiyatrosu), 544 koltuklu Drama Theatre, 398 koltuklu Playhouse ve 364 koltuklu Studio Theatre 'dır. Yapının toplam 1000 odası vardır. Bunlar içinde 5 tane prova stüdyosu, 60 tane soyunma odası, 4 lokanta, 6 bar ve çok sayıda hatıra dükkânı vardır. 25.000 kişilik bir şehrin ihtiyacını karşılayacak kadar elektrik kapasitesine sahiptir ve elektrik kablolarının uzunluğu 645 km dir.

  1. ^ "Arşivlenmiş kopya". 24 Mayıs 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ağustos 2016. 
  2. ^ Çevre, Bakanlığı (23 Nisan 2008). "Dünya Mirası Alanları – Sydney Opera Evi – Dünya Mirası Değerleri". www.environment.gov.au (İngilizce). 1 Ocak 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Mayıs 2016. 
  3. ^ "Joern Utzon hayatını kaybetti". The Sydney Morning Herald. 4 Kasım 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Eylül 2013.